ما ايراني ها!

بسم الله

چند وقت پيش پيامكي از دوستي به دستم رسيد. متن اين پيامك اين طور است:

"دهقان فداكار پير شده. چوپان دروغگو عزيز شده. شنگول و منگول گرگ شدند. كوكب حوصله مهمان رو نداره. كبرا تصميم گرفته دماغش را عمل كند.روباه و كلاغ دستشان توي يك كاسه است . حسنك گوسفندهايش را ول كرده، توي يك شركت آبدارچي شده. شيرين ، خسرو و فرهاد را پيچانده(منظور رها كردن است) ،با دوست پسرش رفته اسكي . رستم و اسفندياراسب هايشان را فروختند و با موتور مي روند كيف قاپي . «راستي چي به سر ما ايراني ها آمده؟»"

ابتدائا بايد به ذوق نويسنده ي اين مطالب آفرين گفت. من نمي دانم اين حرف ها، ساخته ي خود فرستنده بوده يا از جايي استخراج شده ، اما به نظرم پشت هم بندي شخصيت هاي كتاب هاي دوره ي ابتدايي ، آن هم با اين ذوق و لطافت كار يك ذهن پويا باشد كه البته خوب دستي بر قلم مي كشيده.

اما از آن شب كه اين پيامك رسيد، يك سوال اساسي ذهنم را مشغول كرده و آن اين است كه ايراني ها چه كساني هستند؟ ايراني ها آدم هايي هستند كه ما آن ها را هيچ وقت نمي بينيم ؟ ايراني ها اصولا كجا زندگي مي كنند؟ در كشوري غير از ايران؟

اما مدتي بعد، با تفكر درباره ي خود واژه ي "ايراني" فهميدم كه "ي" آخر واژه ي ايراني "ي"نسبت است و معنايش اين است : اهل ايران.(كسي كه در ايران زاده شده و در آن جا زندگي مي كند و پدر و مادر يا حد اقل يكي از آن ها اين ويژگي را دارند). و با تفكري ديگر ، خيلي زود فهميدم ايراني ها چه كساني هستند.فهميدم ايراني ها كجا زندگي مي كنند. فهميدم كه ايراني ها همين ما هستيم كه در ايران زندگي مي كنيم و نه در هيچ كشور ديگر و حتا در هيچ كره ي ديگر. ايراني ها ما هستيم ك خيلي راحت توي چشم هم نگاه مي كنيم و به هم دروغ مي گوييم. ايراني ما هستيم كه براي پنجاه تومان صد جور دروغ سر هم مي كنيم. ايراني ما هستيم كه نه حق الناس سرمان مي شود و نه حق الله. ايراني ها در ايران زندگي مي كنند. جايي كه فريب در آن نهادينه شده . من ايراني هستم كه جمع ماي ايراني را مي سازم. اگر من دروغ نگويم بخشي از ماي بزرگ دروغ نگفته و اگر توي ايراني دروغ نگويي و من ها و تو هاي ديگر، نتيجه مي شود كه ما دروغ نمي گوييم. دهقان فداكار منم . چوپان دروغگو هم منم . يكي كال ديروز بود و ديگري مال امروز . كوكب هم من و توييم كه ديروز از با هم بودن لذت مي برديم و امروز حوصله ي خودمان را هم نداريم. كبرا هم من و توييم كه ديروز برايمان چيزهاي ديگري مهم بود و امروز مهم ترين اصل مان همين دماغ مان است. من و تو بايد عوض شويم تا كبرا، كوكب ، حسنك و رستم عوض شوند . همه ي اين ها ماييم .ايراني !

چه كسي مي خواهد من و تو ما نشويم ؟ خانه اش ويران باد.

فعلا همين

 

********************************

بعدالتحرير:

1- دوست گرامي "خاك اندا‍ز" تمامي معاني شطحيات را از لغت نامه هاي مختلف استخراج فرمودند و به نظر مخاطبان وبلاگ حقير رساندند. مي توانيد آن ها را در نظرات پست گذشته ببينيد.

2- از همه ي بزرگواران كه براي حقير نظر گذاشته اند سپاسگزارم.